Samuel Beckett – Φαντάσου Νεκρή Φαντασία

(μτφ. δική μου) Κανένα ίχνος ζωής πουθενά, λες, πφ, σιγά το δύσκολο, φαντασία όχι νεκρή ακόμα, ναι, νεκρή, καλά, φαντάσου νεκρή φαντασία. Νησιά, νερά, θαλασσί, πράσινο, μια ματιά κι εξαφανίστηκε, ατέλειωτα, παράλειψε. Ώσπου ολόλευκη στη λευκότητα η ροτόντα. Καμία είσοδος, μπες, μέτρα. Ένα μέτρο διάμετρος, ένα μέτρο απ’ το έδαφος ως την κορυφή του θόλου. […]

Samuel Beckett – Φαντάσου Νεκρή Φαντασία