Ἀνδρέας Καρκαβίτσας: Ἡ γοργόνα

Πλανόδιον - Ιστορίες Μπονζάι

 

 

Ἀν­δρέ­ας Καρ­κα­βί­τσας

 

Ἡ Γορ­γό­να

 

Ε ΤΟ ΜΠΡΙΚΙτοῦ Κα­πε­τὰν Φα­ρά­ση ἀρ­μέ­νι­ζα μι­σο­κά­να­λα ἐ­κεί­νη τὴ νύ­χτα. Σπά­νια νύ­χτα! πρώ­τη καὶ τε­λευ­ταί­α θαρ­ρῶ στὴ ζω­ή μου. Τί εἴ­χα­με φορ­τω­μέ­νο; Τί ἄλ­λο ἀ­πὸ σι­τά­ρι. Ποῦ πη­γαί­να­με; Ποῦ ἀλ­λοῦ ἀ­πὸ τὸν Πει­ραιᾶ. Πρά­μα­τα καὶ τὰ δυ­ὸ ποὺ τὰ ἔ­κα­μα τὸ λι­γώ­τε­ρο εἴ­κο­σι φο­ρές. Μὰ ἐ­κεί­νη τὴ βρα­δυ­ὰ ἔ­νι­ω­θα τέ­τοι­ο πλά­κω­μα στὴν ψυ­χή, ποὺ κιν­τύ­νευ­α νὰ λι­γο­θυ­μή­σω. Δὲν ξέ­ρω τί μοῦ ἔ­φται­γε· θὲς ἡ γα­λη­νε­μέ­νη θά­λασ­σα, θὲς ὁ ξά­στε­ρος οὐ­ρα­νός, θὲς τὸ τσου­χτε­ρὸ λι­ο­πύ­ρι· δὲν μπο­ρῶ νὰ εἰ­πῶ. Μὰ εἶ­χα τό­σο βα­ρειὰ τὴν ψυ­χή, ἥ­βρε­σκα τό­σο σα­χλο­πλημ­μυ­ρι­σμέ­νη τὴ ζω­ή, ποὺ ἂν μὲ ἅρ­πα­ζε κα­νεὶς νὰ μὲ ρί­ξη στὸ νε­ρό, «ὄ­χι!» δὲ θά ‘λε­γα.

       Ὁ ἥ­λιος ἦ­ταν ὥ­ρα βα­σι­λε­μέ­νος. Τὰ χρυ­σο­πόρ­φυ­ρα συ­γνε­φά­κια, ποὺ συν­τρό­φευ­αν τὸ βα­σί­λε­μά του, σκά­λω­σαν κά­που μαῦ­ρα σὰν με­γά­λες κα­πνι­ές. Ὁ Ἀ­πο­σπε­ρί­της ἔ­λαμ­ψε κρυ­σταλ­λό­χι­ο­νο μέ­σα στὰ σκοῦ­ρα. Φά­νη­καν ψη­λὰ οἱ ἀ­στε­ρι­σμοὶ ἕ­νας κι ἕ­νας. Τὰ νε­ρά κά­τω πῆ­ραν ἐ­κεῖ­νο…

View original post 1,165 more words

Ηλίας Λάγιος, Ο τελικός κύκλος (Χ)

ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΙΟΝΙ

hnGjYjmvzhx4939jl7AmTBDvo1_400

Και πάντα να ψυχορραγής, τέσσερις το πρωί, σκληρά χαράματα
κοντά,
σέ μιάν ολάδεια σάλα ψυχιατρείου.

Μ’έναν φραπέ σε πλαστικό ποτήρι σύντροφό σου και παρηγοριά,
με φώτα πετρωμένα ηλεκτρικά να σε ρυθμίζουν.

με τη ρωγμή στο πρόσωπο και βουρκωμένα μάτια.

και μήτε κάποιας το κορμί, και μήτε κάποιας τ’όνομα.

μόνον τα ηλίθια παράθυρα, άψυχα κι απαθή, να σε παρατηρούνε,
χωρίς κουβέντα και φιλία, με δίχως καν εχθρότητα.

ξάφνω, σώμα φωτός δειλή σκιά κρυφοπερνώντας,
χάραξε το αμετάβατο σκοτάδι-πιά καταδικό μου.

View original post

Ανήκω στο ανύπαρκτο κόμμα των ποιητών

Gallery

This gallery contains 16 photos.

Originally posted on dimart:
Άρης Αλεξάνδρου, 1922-1978 Σύντροφε, κοιμάσαι; Ήθελα να μου πεις, ξέρεις καμιά σελίδα μαρξισμού που να βουλιάζουν οι λέξεις στο χαρτί σαν τη σιωπή μου στις κόρες των ματιών της; Από τα Ποιήματα (1941-1974), ύψιλον/βιβλία , Αθήνα 1991…

ΣΑΡΛ ΓΚΕΡΕΝ

ΕΧΩ ΕΡΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΕΙΡΙΟ

ΣΑΡΛ ΓΚΕΡΕΝ [CHARLES GUÉRIN (1873-1907)]: Στον Francis Jammes

Το σπίτι σου όλο, φίλε, με το πρόσωπό σου μοιάζει.
Σα γένια κρέμεται ο κισσός, μια πεύκη το σκεπάζει
σαν την καρδιά σου αιώνια νέα, αιώνια δυνατή,
άνεμοι ας τη ρημάζουνε και πόνοι και υετοί.
Φαίνεται ο τοίχος της αυλής χρυσός από τα βρύα,
στον κήπο χλόη ψηλώνει, ανθεί μια δάφνη, μια γαζία,
κι είναι το σπίτι ένα φτωχό πάτωμα μοναχά.
Πρώτη φορά την άνοιγα, θυμάμαι, και ακροαζόμουν
σάμπως πουλιού κελάηδημα την πόρτα σου να ηχά.
Ω Jammes, πριν από πολύ καιρό κοντά σου ερχόμουν,
μα σ’ ήβρα καθώς σ’ έβλεπα πάντα στα ονείρατά μου.
Ρεύανε, σβήνανε τα δυο σκυλιά πεσμένα χάμου,
και πάνου απ’ το χαμόγελο το μελαγχολικό
σαν κίσσα το καπέλο σου ήταν μαύρο και λευκό.
Έβλεπε το παράθυρο στοχαστικά το Μάη·
νάτες οι πίπες σου, και μια βιτρίνα αντανακλάει
μες στα βιβλία των ποιητών τον κάμπο που γελάει.

View original post 455 more words

Νεολιθικό ειδώλιο 7.000 ετών ανακαλύφθηκε στο Ικόνιο

Νεολιθικό ειδώλιο, 7.000 και πλέον ετών, ανακαλύφθηκε στον αρχαιολογικό χώρο στην περιοχή Τσαταγιολούκ (Çatalhöyük) της Μικράς Ασίας, στην κεντρική Ανατολία, 30 χιλιόμετρα από την πόλη του Ικονίου,…

Source: Νεολιθικό ειδώλιο 7.000 ετών ανακαλύφθηκε στο Ικόνιο